Mostrando entradas con la etiqueta Aristóteles. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Aristóteles. Mostrar todas las entradas

sábado, 28 de febrero de 2015

A pirámide de Maslow e Aristóteles

Abraham Maslow, psicólogo estadounidense do século XX,  na súa obra A Theory of Human Motivation de 1943 expón unha teoría das necesidades humanas coñecida como a piramide de Maslow. Este psicólogo defende que conforme se satisfán as necesidades máis básicas, na parte inferior da pirámide, os seres humanos progresan cara ao desenvolvemento de necesidades e desexos máis elevados, na parte superior da pirámide. 
Dende a persectiva filosófica poderíamos darlle unha volta e buscarlle relación co concepto de autorrealización ou felicidade do eudemonismo de ética aristotélica, meta que atoparíamos na cúspide da pirámide de Maslow. Poderiamos establecer certo paralelismo entre a ética de autoperfeccionamento e a psicoloxía humanista de crecemento persoal.



 

Debemoslle esta suxestión a Paula Pose de 2º de Bacharelato, quen a recolle no seu traballo sobre a vixencia actual do aristotelismo.
Un saúdo.

miércoles, 27 de noviembre de 2013

Aristóteles.



                              

Non pode negarse, por conseguinte, que a educación dos nenos debe ser un dos obxectos principais de que debe coidar o lexislador. Onde queira que a educación foi desatendida, o Estado recibiu un golpe funesto. Isto consiste en que as leis deben estar sempre en relación co principio da constitución, e en que os costumes particulares de cada cidade afianzan o sostemento do Estado, polo mesmo que foron elas mesmas as únicas que deron existencia á forma primeira. Os costumes democráticos conservan a democracia, así como os costumes oligárquicos conservan a oligarquía, e canto máis puras son os costumes, tanto máis afiánzase o Estado

                                                                           Aristóteles: Política,, Libro 5

Preme aquí para saber mais do mestre pensador.

martes, 16 de noviembre de 2010

Aristóteles, comprensión (2º Bach)

E agora si que nos metemos de cheo no pensamento aristotélico, tanto no referido á realidade (Física e Metafísica) como ao ser humano (Antropoloxía, Ética e Política).

Aristóteles, vida e obra (2º Bach)

Tras a introdución contextual, un pouco sobre a vida e a obra de Aristóteles, o Estaxirita, ou tamén, o peripatético...

Aristóteles, marco histórico (2º Bacharelato)

Pasamos a Aristóteles, o discípulo crítico de Platón. Entramos de cheo no que lle distancia de Platón (no plano ontolóxico e epistemolóxico), e logo tratamos un pouco sobre o seu tempo e o que lle segue; isto último moi marcado pola figura de Alexandre Magno.


Para ambientarse, xa sabedes que recomendo ver a película Alejandro Magno (Oliver Stone, 2004), da que vos deixo aquí o trailer: